Split, Solana en Stobrec.

Dinsdag 17 september, zon en bewolking, 23 gr.

We verlaten Trogir weer voor een kort ritje naar Split. Daar hebben we via onze app’s een parking gevonden waar we gratis kunnen parkeren en ook overnachten. Er zijn nog twee andere Nederlandse campers.

in een half uurtje lopen we naar de oude stad Split, ook hier zijn we in 1989 wel geweest maar wat we alleen nog herkennen is de ruime boulevard. Die is er nog maar aan de waterkant nu alleen nog grote jachten, veerboten en cruiseschepen. Aan de stadskant alleen maar terrassen.

 De oude stad, ook nu Romeinse oorsprong, kleine smalle stegen en straten en mooie pleinen, paleizen en torens.  Een drukte van belang in deze stad, allerlei nationaliteiten. 
een dagje slenteren hier is door het aangename weer goed te doen, niet te warm

Als je deze monnik over de voet strijkt brengt dat geluk, hebben we dus ook uren gedaan.

Woensdag 18 september, zon en 25 gr.

Na een rustige nacht op de parkeerplaats de Lidl aan de overkant bezocht en weer even ingeslagen. Op naar Solin waar de oude Romeinse stad Solana opgegraven is en nog wordt. Wel erg warm om hier in de zon te lopen maar we gaan langs bijzondere plaatsen, wetende dat 200 jr voor de jaartelling hier al mensen woonden werkten en een stad bouwden, een vesting, bang voor vijanden. Onderweg vijgen geplukt. Er groeien ook granaatappels, maar die zijn nog niet rijp.

Nog niet zo lang geleden ontdekt, een 20 mtr lange geul met daarin meerdere sarcofagen, graven dus, mogelijk van notabelen.

Ook de arena nog veel van overgebleven.

Begin van de middag weer een kwartiertje in de bus naar Stobrec, camping Split, hier ook in 1989 met z’n vijven gestaan in onze pyramidetent. Fijne herinneringen aan, direct aan zee, we hadden voor 5 dagen gereserveerd, anders nauwelijks mogelijk een plek te krijgen, altijd vol hier. Ook de duurste plaatsen van deze hele periode in Kroatië. Campings aan zee zijn overal heel duur, deze echter wel extra.  We herkennen nog wel wat van de camping, maar het is wel luxegeworden. Er is een heus hondenstrand, die grenst aan het riviertje, die toen uitkwam in de Adriatische zee. Daar heeft papa het begrip  ‘brak’ water uitgelegd. En daar is Anne 1 dag vegetarisch geweest na het vangen van een vis, die later op de bbq belandde.

We konden de hele avond nog lekker buitenzitten en met Bente in zee, mooi stand voor de hond vlak voor de deur. Het waaide af en toe wel flink, een voorbode voor een nacht en volgende dag onweer en regen, de staart van het grote slecht weergebied uit midden Europa en Italië. Maar de voorspellingen laten na vandaag weer zon en warm weer zien. Dus deze tot nu toe eerste dag met regen nemen we maar zoals het komt. Als het morgen beter weer wordt, gaan we een tour nostalgique doen.